Gepost op

Wat is beter, voedingsadvies of coachen?

Veel mensen hebben het over coachen. In allerlei beroepen word je geacht ‘coachend’ te werken. Is dat dus altijd beter?

Je zou je kunnen voorstellen dat een coach iemand is die niet afgaat op zijn eigen meningen en oordelen, maar die luistert naar wat zijn klant belangrijk vindt en hem ook helpt benoemen wat hij wil. Heel nuttig, ook bij voedingsvraagstukken. Maar als vragen stellen het enige is wat je moet te doen, hoef je dan geen voedingskennis meer te hebben? Is advies geven slecht? En bestaat er dan wel zoiets als een ‘voedingscoach’? Als je toch geen advies mag geven, is een generieke coach immers de beste ondersteuner. Die kan niet eens adviseren, hij is lekker blanco en weet niets over het onderwerp.

Voor je in verwarring raakt, geef ik je een nuttig houvast: als je mensen begeleidt bij hun voedingskeuzes, moet je vooral zorgen dat je cliënt bij elk contact met jou meer vertrouwen krijgt in zijn eigen vermogen om goed te eten. Dat betekent dat je een advies geeft als hij klaar is voor een advies en als hij net dat ene weetje nodig heeft, dat jij kan bieden. En dat je vragen stelt en goed luistert als hij zijn gedachten moet ordenen. Dan geef je dus juist géén tips. Hoe meer training je hebt gehad, des te beter voel je aan wat je moet doen om je cliënt zijn vertrouwen te laten groeien. Dat is echt vakmanschap. Je krijgt er bij ons in de opleiding een goede basis in… en dan ga je natuurlijk aan de slag in je eigen praktijk om verder te oefenen. Als je mensen begeleidt bij het veranderen van hun gedrag, ben je nooit uitgeleerd.

Facebooktwitterlinkedin
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *